panorama Nangma Ladakh

Ont­dek­king van ‘the hidden king­dom’ Upper Mustang

genieten, inspiratie | 8 reacties

Tot voor kort was Upper Mus­tang, het ‘konink­rijk van Lo’ in Nepal ver­bo­den gebied voor bui­ten­lan­ders. Pas sinds 1992 wordt een beperkt aantal bezoe­kers toe­ge­la­ten met een spe­ci­aal permit. Robert en ik hoor­den bij de geluk­ki­gen in 2012. Ik ben terug­ge­ko­men met een hoofd vol nieuwe beel­den, erva­rin­gen, geuren, kleu­ren en smaken. Daar kan ik weer even op vooruit!

zicht op Tsarang, Mustang

Tibet in Nepal

Qua lig­ging, kli­maat, bevol­king en cul­tuur hoort Mus­tang meer bij Tibet dan bij Nepal. Hier geen moes­son, maar juist een droog en fris kli­maat. Het is een deel van de Hima­laya met won­der­baar­lijke en prach­tige land­schap­pen: ruig, woest, afwis­se­lend qua kleur en soor­ten rots en zand. In de dalen liggen in con­trast met de woes­tijn­ach­tige omge­ving fris­groene akkers rond de dorp­jes, dank­zij ver­nuf­tige irri­ga­tie­sys­te­men. Acht maan­den van het jaar is het hier een guur en hard leven, met enorme kou en weinig voorzieningen.

Tibe­t­aans boeddhisme

Overal vind je boed­dhis­ti­sche ele­men­ten zoals stu­pa’s, mani­mu­ren, gebeds­vlag­gen en kloos­ters. Ook de dorp­jes zijn Tibe­t­aan­sig, lichte bui­ten­mu­ren met donker omrande ramen en platte daken. Kost­baar, zeld­zaam hout ligt opge­sta­peld op de daken, om te kunnen gebrui­ken bij een even­tu­ele cre­ma­tie. Bij het over­lij­den wordt door mon­ni­ken aan de hand van de per­soon­lijke astro­lo­gie bepaald welke manier toe­ge­past moet worden: cre­me­ren (vuur), op laten eten door de gieren (lucht) of begra­ven (aarde). Boven deuren en op muren liggen scha­pen­sche­dels en ‑horens ter bescher­ming tegen kwade krach­ten. Ook deuren zijn extra laag, omdat ‘kwade gees­ten niet kunnen bukken’.

boeddhisme: manimuur en stoepa

Trek­king van Jomsom naar Lo Mant­hang en terug

We hebben oa. een 9‑daagse trek­king gedaan naar de hoofd‘stad’ Lo Mant­hang (een ommuurd dorp met dui­zend inwo­ners) en terug. Een route via vele passen tot 4200 meter hoogte, pittig, maar prach­tig. Lopen is voor mij een manier om een land echt te bele­ven. Je hebt de tijd om alles goed te bekij­ken, te horen en te ruiken, veel inten­ser dan rij­dend in een bus of auto én je over­wint jezelf, moet soms met weinig zuur­stof ‘tot het gaatje gaan’ met als belo­ning extra vol­doe­ning bij het berei­ken van een pas met onvoor­stel­baar mooi uitzicht.

wandelen in Upper Mustang, Nepal

Nieuwe weg van Tibet naar India

Op dit moment wordt er dwars door Mus­tang een weg –voor­lo­pig een onver­hard kar­ren­spoor, slechts geschikt voor four wheel drives– aan­ge­legd van China naar India. Een deel ont­breekt nog, maar wordt naar ver­wach­ting vol­gend jaar vol­tooid. Vóór de weg kon Upper Mus­tang alleen te voet of per paard worden bereisd. De weg zorgt voor een dilemma: aan de ene kant is het snel­lere ver­voer natuur­lijk een groot voor­deel voor de bewo­ners, maar de vrees bestaat dat het nega­tieve invloed heeft op de nu nog zo karak­te­ris­tieke, eigen cul­tuur. Ook is het van belang dat voor trek­kers andere paden worden gevon­den, omdat de nieuwe weg gro­ten­deels over het bestaande, eeu­wen­oude trail loopt, wat lopen een stuk onaan­trek­ke­lij­ker zal maken.

lopen door Upper Mustang

Mus­tang, onver­ge­te­lijk indrukwekkend

Het is al met al weer een mooie en gedenk­waar­dige reis geweest, met beel­den en indruk­ken om nooit te ver­ge­ten. We hebben gedre­ven mon­ni­ken en lama’s ont­moet die het onder­wijs ver­be­te­ren, vol goede ideeën en ini­ti­a­tie­ven (zie de kloos­ter­school Great Com­pas­sion Saky­apa Monas­tic School of de pri­vé­school Lo-Mus­tang Foun­da­tion). Als bui­ten­staan­der vraag je je wel eens af hoe mensen ertoe zijn geko­men om hier te gaan wonen en er tot de dag van van­daag nog steeds blij­ven wonen. Het is daarom bij­zon­der inspi­re­rend om mensen te tref­fen die aan de ene kant de eigen cul­tuur willen bewa­ren en aan de andere kant Upper Mus­tang voor­uit willen bren­gen en verder ontwikkelen.

monniken in Upper Mustang, Nepal

8 Reacties

  1. Hester

    Mooi Marieke!

    Antwoord
  2. Wivine Vervaeke

    Hi Marieke,
    Het is echt mooi om te zien en o zo her­ken­baar voor mij.
    Onge­veer dezelfde beel­den en kleu­ren als in west Tibet.
    En ja, de foto’s geven maar een glimp van de wer­ke­lijk­heid weer.
    Bedankt en groet,
    Wivine

    Antwoord
  3. René Vallinga

    Hallo Marieke, wat een prach­tig ver­slag van jullie reis, mooie foto’s ook. Jullie hebben weer veel beleefd begrijp uit het korte ver­haal. Hoe houdt dit volk zich­zelf in stand? Ont­staan er rela­ties met andere volken. Wat is eigen­lijk het aantal bewo­ners? Enkele vragen die ik graag bij een ont­moe­ting (hope­lijk bin­nen­kort) met jullie wil delen.
    Mooi dat jullie weer veilig thuis zijn, groe­ten René

    Antwoord
    • Marieke

      Dank je, René, moeten we zeker doen.
      De meeste inwo­ners leiden een een­vou­dig, zelf­voor­zie­nend leven: een akker­tje, wat geiten, soms koeien of yaks, paar­den en kleine win­kel­tjes of gues­t­hou­ses. Ze han­de­len vooral met de Chinezen/Tibetanen en andere Nep­a­le­zen; dat is hun voor­naamste inkomstenbron.
      Er wonen in heel Mus­tang (ook Lower) slechts een kleine 15.000 mensen. Ook inte­res­sant: som­mige vrou­wen zijn met 2 mannen (vaak broers) getrouwd, om te zorgen dat het land niet te ver­snip­perd wordt.

      Antwoord
  4. Larissa Belo

    Hallo Robert en Marieke,
    Wat hebben jullie weer een adem­be­ne­mende reis gemaakt, naar dit geiso­leerde, indruk­wek­kende gebied! Heel inspi­re­rend om jullie reis­ver­ha­len en de mooie foto’s te mogen bewon­de­ren. Het bracht bij Jaap en mij ook veel dier­bare her­in­ne­rin­gen naar boven van zowel Tibet als Ladakh (Noord-India, ook Hima­laya gebied). Ook onze erva­ring is dat al wan­de­lend je het land echt ont-moet! Een praatje met mensen die je onder­weg tegen­komt en het besef dat wij als mens zo nietig zijn in het onher­berg­zame, maar won­der­schone gebied. Mooi hoe jullie zoveel erva­rin­gen hebben beschre­ven en de lezers deel­ge­noot maken. En inder­daad roept zo’n reis veel vragen op: waar gaat het naar toe, met de aanleg vand e nieuwe weg, die zowel kansen als bedrei­gin­gen met zich mee­neemt. Blijf vooral nog even nage­nie­ten en koes­ter de her­in­ne­rin­gen aan die bij­zon­dere plek, de hart­ver­war­mende mensen! Lieve groet, Larissa

    Antwoord
  5. nanny en hans

    Hallo Marieke,

    Prach­tige beel­den van een hele mooie, bijna spi­ri­tu­ele reis in Mus­tang waar zelfs Colin Thu­bron geen voet­spo­ren heeft achtergelaten…met een warme betrok­ken beschrij­ving van het dub­bele gevoel over de zin of het nut van “de voor­uit­gang”. Wat vinden de bewo­ners er zelf van ??? Leuk om er nog een keer over verder te praten.
    Groetje, ook voor Robert.
    Nanny en Hans

    Antwoord
  6. Marieke

    Dank jullie.
    Jullie vragen wat de bewo­ners er zelf van vinden: ik weet alleen dat uit het gesprek met de lama (hoofd van de pri­vé­school) bleek, dat in over­leg met de bewo­ners is bepaald hoe de weg moest lopen. Hij zelf had gepleit voor een weg lager bij de rivier, met hier en daar klei­nere aan­slui­tin­gen naar de dorpen, maar de meeste bewo­ners wilden de weg dwars door hun dorp én dus over het bestaande loop­trail. Deze lama ver­moedt dat zij zich nog onvol­doende rea­li­se­ren wat dat voor (ook nega­tieve) con­se­quen­ties heeft. Daar zal men nu van­zelf ach­ter­ko­men en mogelijk/hopelijk in een latere fase alsnog tot andere oplos­sin­gen komen.

    Antwoord
  7. Maaike Konialis-Riedijk

    Jullie hebben weer een gewel­dige reis gemaakt. Als ik de vol­gende keer in Neder­land ben dan wil ik uiter­aard weer jullie foto­al­bum zien. Dit zijn ook al stuk voor stuk kunsterken!
    Veel liefs vanuit Grie­ken­land xxxx.

    Antwoord

Laat een reactie achter voor Hester Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *