Na Twit­ter lange tijd te hebben afgedaan als een opper­vlakkig, niet­sig medi­um ben ik in korte tijd veran­derd in een behoor­lijk ent­hou­si­ast gebruik­er. Vanaf augus­tus 2011 ben ik in de Twit­terzee gedo­ken, na al langer vanaf de kant te hebben staan toek­ijken. Voor­dat ik de duik nam begon ik langza­am in te zien dat Twit­ter miss­chien toch meer kon beteke­nen dan alleen maar roep­toeteren waar je bent en wat je doet. In de zomer had ik een gesprek met een onderneem­ster die veel nut en plezi­er uit Twit­ter haalde en dat was het laat­ste duwt­je.

Na het lezen van het hand­i­ge kleine boek­je ‘Zake­lijk twit­teren’ van Car­li­jn Post­ma (zo ben ik dan ook wel weer: eerst lezen en verdiepen) hield ik mijn adem in en sprong … En meteen kwa­men er aardi­ge mede­twit­ter­aars op me af gez­wom­men om ken­nis te mak­en. Wat bleken er veel inter­es­sante en leuke mensen te zijn, soms zelfs dicht in de buurt, die ik nog hele­maal niet kende!

Twit­ter bleek een bron van inspi­ratie en actu­aliteit. Feit is dat ik toch gro­ten­deels alleen werk. Soms word ik door een bureau inge­hu­urd om ter plekke te gaan zit­ten werken, maar meestal doe ik het vanaf mijn eigen werk­plek. Ik ga naar besprekin­gen en heb de hele dag con­tact via mail en tele­foon, maar dat is het wel. Nu met Twit­ter is daar een dimen­sie bijgekomen. Ik heb soms zelfs het gevoel er een soort collega’s bij te hebben gekre­gen, moet af en toe lachen om de grap­pige con­sta­terin­gen of opmerkin­gen ‑het oud­er­wetse bij-de-koffieau­tomaat­gevoel-  en ga nu en dan de con­ver­sa­tie aan of stel een vraag.

Een leuk niet-dig­i­taal gevolg is dat ik nu bv. naar Heer­lense Beta-lunch­es ga ‑waar ik anders niets van geweten had- om andere twit­ter­aars live te ont­moeten of weer nieuwe con­tacten aan te boren.

De vooro­orde­len over Twit­ter ‑opper­vlakkig, narcis­tisch enz.- klop­pen alle­maal, maar hangen sterk samen met wie je wel of niet vol­gt. Ik vind na een half jaart­je prak­tijk­er­var­ing dat er ook veel zin­nigs, nut­tigs en echt leuks rond­getwit­terd wordt. Het brengt me op ideeën, houdt me op de hoogte, brengt me in con­tact met onverwacht boeiende mensen én biedt me een podium(pje) om iets meer van mezelf te lat­en zien. Ik probeer dagelijks iets inter­es­sants op design‑, ontwerp‑, kun­st- of typografiege­bied te melden, zoals ik ook anderen volg. Verder laat ik af en toe weten waar ik mee bezig ben op met name zake­lijk en soms ook privé gebied.

Kor­tom: wat mij betre­ft een onverwacht leuk, boeiend medi­um!