Uit reizen haal ik ook veel inspiratie. Het ondergedompeld zijn in een andere cultuur, met zijn eigen gewoonten, kleuren, smaken en geuren laat me daarna met andere en frisse ogen naar mijn eigen omgeving kijken. Het relativeert en zorgt dat alles minder vanzelfsprekend wordt. Daarnaast geeft het letterlijk nieuwe beelden in m’n hoofd, die meer indruk maken dan een film of boek.

In Bhutan sliepen wij een nacht in het farmhouse van deze vrouw, die ons samen met haar kleinkinderen ontving. Een geweldig levendig mens, constant bezig met zorgen én praten. Gesprekken gingen met name over de op handen zijnde dorpsverkiezingen (nieuw in het nog niet zo lang democratische Bhutan), waar haar zoon aan deelnam, zo begrepen wij van onze gids. Haar mond was rood van de betelnoten en bladeren, waar ze op kauwde. Ze zat liever op de grond dan op een stoel en at heel handig handen vol rijst. We hebben de hele avond met plezier naar haar en haar mantra’s prevelende man gekeken.

Bhutanese boerenfamilie

Het was een kaal en eenvoudig huis met een emmer water in een hok als badkamer. Wij sliepen in de kamer naast het huisaltaar, onder opgezette dieren aan het plafond als bescherming tegen kwade krachten. De volgende ochtend stonden de kinderen keurig gekamd en in schooluniformpjes klaar, met rode rubberen laarsjes om door het moeras naar school te lopen.
Af en toe bedenk ik dat zij ook nu daar wonen en leven, net als alle andere mensen die we in de loop der jaren ontmoet hebben. Het geeft een gevoel van verbondenheid met al die plekken.