Alweer een maand na thuiskomst uit Ladakh en Himachal Pradesh, wordt het tijd voor een blog­je. Ik ben nog steeds vol van de beelden, de won­der­baar­lijke land­schap­pen en ervarin­gen deze reis door Noord-India. Ladakh is een heel on-Indi­aas stuk­je India. Veel Tibetaanser qua sfeer, dor­p­jes, boed­dhisme en mensen. Dat is uitein­delijk ook de reden dat we er heen zijn gegaan. Het klinkt haast deca­dent, maar we zijn een beet­je ver­slaafd ger­aakt aan lopen door de Himalaya. Wat een land­schap, wat een groot­sheid, ruigte en variatie …

Ladakh panorama trekking Nangma

Route naar Ladakh

Eerst zijn we met trein en auto over land vanu­it Del­hi naar het noor­den gere­den met als hoofd­doel de trekking door Ladakh. Groot voordeel was het op deze manier langza­am wen­nen aan de hoogte, met veel slapen boven de drie- en vier­duizend meter. Mede daar­door had­den we gelukkig geen last van hoogteziek­te tij­dens het lopen tot 5200 meter. Ook het stuk door Himachal Pradesh, (oa. Spi­ti en Kin­naur) met de auto was prachtig én af en toe huiveringwekkend. 

Ladakh route door Himachal Pradesh, Spiti en Kinnaur

De slechte weg zorgt voor een tem­po van gemid­deld 20 km per uur. Het is een gro­ten­deels onver­harde weg van ander­halve auto breed, met af en toe een uit­stulpinkje (vaak fijn boven een gapende afgrond) waar alle ver­keer over­heen moet. Dus ook vracht­wa­gens, vol­ge­laden bussen en bouwver­keer. Het vraagt van de chauf­feurs geduld, flex­i­biliteit, vaardigheid en stal­en zenuwen en dat laat­ste geldt ook voor ons. Aan van­grails doen ze niet. Ongelooflijk hoe iedereen pre­cies weet hoe lang en breed zijn auto is. Ook bus­pas­sagiers laat het niet onberoerd. Langs de zijkan­ten van de bussen onder de raam­p­jes zie je vaak de braak­sporen lopen. Kan ik me lev­endig voorstellen, in zo’n vol­ge­laden bus …

Trekking

Lopend door die bergen schakel je hele­maal af. Het kan er écht stil zijn, ’s nachts bij bewolk­ing écht donker of als het volle maan is met een immense ster­ren­hemel écht helder. Het enige waar je mee bezig bent is heel basaal: lopen, kijken waar je je voeten zet, om je heen kijken en geni­eten, ver­won­deren, water drinken, je adem verde­len op hoge passen met maar 52% zuurstof, eten en slapen in je tentje.

Ladakh panorama Nang-ma

Team

Ons team bestond uit gids Tashi, kok Nor­boo en paar­den­man Tin­noo met 6 paar­den voor de ten­ten en bagage. En dan natu­urlijk wij twee als lop­ers. Luxe niet­waar? Samen zijn we 7 dagen opgetrokken en hebben ’s avonds geza­men­lijk pot­jes zit­ten pesten, heel fanatiek met hin­di woor­den voor schop­pen, klaver enz. omdat we alle­maal de Engelse niet wis­ten (en natu­urlijk geen bereik, laat staan wifi om even iets op te zoeken!).

Ladakh team trekking, gids, kok en paardenman

Het mooie van dit stuk Himalaya is dat elk dal com­pleet anders is. Zodra je een pas over gaat kom je weer in een heel nieuwe wereld. Dat houdt het boeiend én maakt nieuws­gierig, wat vaak helpt bij de laat­ste zware lood­jes om een pas te bereiken. Je bent let­ter­lijk benieuwd naar ‘de andere kant van de bergen’. Ladakh is eigen­lijk een woesti­jn; heel droog en ruig, met over­al boed­dhis­tis­che stu­pa’s, man­imuren, kloost­ers en gebedsvlaggen. Wat mij betre­ft ‘woest aantrekkelijk’!

Na de trekking

Terug in de stad vallen me dan ineens weer grafis­che ele­menten op en word ik langza­am weer een beet­je meer grafisch vor­mgev­er – al is dat nooit hele­maal weg. India is bek­end als het gaat om handgeschilderde reclames. Je kunt als Indiër wat geld ver­di­enen door je muur of roldeur te lat­en beschilderen met reclame­tek­sten en/of afbeeldin­gen. Ik heb hier niet de beste voor­beelden, maar even voor het idee. Grap­pig is dat je oude en nieuwe ver­sies van dezelfde logo’s ziet. Geen idee of de eige­naars van die oude ver­sies dan ook min­der betaald krijgen …

handbeschilderde rolpoorten met reclame Ladakh LehHet heeft in ieder geval weer nieuwe energie gegeven voor dit komende jaar en herin­ner­in­gen voor de rest van mijn leven.